Praktijkvraag
Hoeveel water komt het bedrijf binnen, hoeveel wordt aan het gewas gegeven, hoeveel wordt hergebruikt en waar gaan water en nutriënten verloren? Welke metingen heeft een teler nodig om een beter irrigatiebesluit te nemen?
Lokale relevantie
In Souss-Massa is de tuinbouw afhankelijk van schaars grondwater, aangevoerd water en steeds vaker ontzilt water. Waterbron, zoutbelasting, energiekosten, infrastructuur en gewas bepalen samen welke aanpak zinvol is. Fertigatie — bemesting via het irrigatiewater — koppelt waterbeheer direct aan gewasvoeding; EC (zoutconcentratie) en pH moeten daarom naast de volumes worden gevolgd.
Mogelijke interventies
- Eenvoudige waterbalans per kas: inname, gift, drain en hergebruik
- Irrigatiesturing op basis van drainpercentage, EC en pH
- Drainopvang en, waar de waterkwaliteit het toelaat, veilig hergebruik
- Waterbronnen alleen vergelijken met locatiegebonden gegevens
- Aanpassingen bij de overstap van grond naar substraat
Voorwaarden
- Betrouwbare meters en regelmatige kalibratie
- Kennis van waterkwaliteit en zoutlast per bron
- Onderhoudscapaciteit voor filters, pompen en doseerapparatuur
- Aandacht voor neveneffecten: extra energie voor pompen of behandeling
Onderzoeksvragen
- Met welke minimale meetset kunnen telers irrigatiebesluiten verbeteren?
- Onder welke voorwaarden is drainhergebruik technisch en economisch haalbaar?
- Hoe verhouden efficiëntiewinsten op bedrijfsniveau zich tot watergebruik in het stroomgebied?
Meetpunten
- Externe waterinname in m³/ha per teeltcyclus
- Waterintensiteit in liter per kg marktbaar product
- Drain- en hergebruikvolumes
- Marktbare productie en bijbehorende kosten
Let op
Efficiënter watergebruik op één bedrijf bewijst nog geen lager waterverbruik in het hele gebied. Besparingen worden alleen gemeld ten opzichte van een vastgelegde referentiesituatie.